ترجمه منثور دكتر امامى : هرگاه سر خانگيان برود ، زينهار خوارى كسان برايشان آشكار شود . ( ص 35 ) شوقى « ولىّ » را به معنى « والى شد » به كار گرفته و دكتر امامى و شرح ميبدى به معنى « پشت كرد و رفت » . با توجه به مفهوم بيت وجه دوم صحيح‌تر به نظر مىرسد . بلال الشيب فى فوديك نادى * با على الصوت حى على الذهاب شوقى : بلال پيريت از دل مناديى دارد * به رفع صوت كه گر طالبى به راه شتاب ( ب 174 ) ميبدى : بر فرق سرت بلال پيرى شب و روز * چون حى على الذهاب گويد برخيز ( ص 318 ) ترجمه منثور ميبدى : بلال پيرى در دو جانب سر تو ندا كرد به آواز بلندتر كه رو كه به رفتن . ( ص 318 ) ترجمه منثور دكتر امامى : بلال موى سپيد در كنار دو گوش‌ات به آواز بلند بانگ برداشته است كه به رفتن شتاب كن . ( ص 93 ) فود الرأس به معنى كنار صورت در طرف گوش است . در اينجا شوقى فوديك را به معنى فؤادك گرفته و دل معنى كرده است مگر اينكه احتمال بدهيم در نسخه‌اى كه شوقى در اختيار داشته « فؤادك » بوده است . الشيب عنوان المني * ية و هو تاريخ الكبر ( ب 536 ) و بياض شعرك موت شعر * ك ثم انت على الاثر ( ب 537 ) فاذا رأيت الشيب عم * م الرأس فالحذر الحذر ( ب 538 )